Dünya Obezite Günü kapsamında IPSOS tarafından açıklanan "Obezite Algısı Araştırması", obezitenin tıbbi gerçekliği ile kişilerin kendi deneyimleri arasında derin bir fark olduğunu gözler önüne serdi. Araştırma, 14 ülkede obeziteli bireylerin görüşlerini mercek altına aldı.
Araştırmaya göre, obeziteli katılımcıların yüzde 71'i obezitenin sürekli tedavi gerektiren bir sağlık sorunu olduğunu kabul ediyor. Ancak aynı kişilerden yüzde 66'sı, obezitenin kişisel tercihlerle önlenebilir olduğunu ve yüzde 63'ü diyet ile egzersizle çoğu insanın obezite sorununu çözebileceğine inanıyor. Yani bireyler hem hastalığın kronik doğasını kabul ediyor hem de bunu kendi davranışlarının sonucu olarak görüyor.
Türkiye özelinde ise algı ve eylem arasındaki fark daha belirgin. Obeziteli kişilerin yüzde 80'i kilolarını kontrol etmeyi düşündüklerini veya bu konuda tavsiye aldıklarını söylerken, sadece yüzde 35'i son bir yıl içinde bir doktora başvurmuş. Katılımcıların yüzde 45'i "Kilomu kendi başıma kontrol etmeyi tercih ederim" yanıtını vererek, kişisel sorumluluk algısının tedavi önünde ciddi bir engel oluşturduğunu gösteriyor.
Lilly Türkiye Medikal Direktörü Dr. Karan Bozkurt, konuya ilişkin yaptığı değerlendirmesinde, obezitenin biyolojik, genetik ve çevresel faktörlerin etkileşimiyle ortaya çıkan kronik, tekrarlayıcı ve ilerleyici bir hastalık olduğunu vurguladı. Bozkurt, "Türkiye'de yaygın algılar, kişilerin tıbbi destek arayışını geciktiriyor ve tedaviye erişimi zorlaştırıyor. Obezite, diğer kronik hastalıklar gibi ciddi şekilde ele alınmalıdır" dedi.
Araştırma ve uzman görüşleri, obezitenin yalnızca bireysel irade ile çözülecek bir sorun olmadığını, etkili tedavi ve sağlık sistemine erişimin önemini bir kez daha ortaya koydu. Türkiye'de obeziteli bireylerin büyük çoğunluğunun sorumluluğu yalnızca kendilerine yüklemesi, tıbbi çözümlere erişimi ve tedaviyi zorlaştıran en önemli faktör olarak öne çıkıyor.
İGFA